Vaderloos opgroeien.. het persoonlijke verhaal van Lisa

Vaderloos opgroeien.. het persoonlijke verhaal van Lisa

Vaderloos opgroeien.. het persoonlijke verhaal van Lisa “Geef daarom jouw vaderfiguur deze vaderdag een extra dikke zoen of knuffel en laat weten wat diegene voor jou betekent!” Het blijft voor mij een rare dag, acht jaar geleden ben ik mijn vader plotseling verloren aan een hartstilstand. Ik was zelf vijftien en kan mij die dag nog herinneren alsof het gister was. Dit verlies heeft thuis een grote leegte achtergelaten, ik was echt een vaderskindje en deed veel met hem samen. Mijn moeder moest opeens in haar eentje zorgen voor twee puberende meiden, mijn opa en oma zijn een paar weken bij ons geweest om mijn moeder te helpen met alles. Dit was voor ons allemaal een zware periode, maar deze periode heeft ons heel sterk gemaakt als gezin. Door dit verlies miste ik eerst heel erg een vaderfiguur in mijn leven, want wie kon mijn vader nou vervangen? Helaas is dit in mijn ogen niet helemaal mogelijk, maar mijn moeder doet haar uiterste best om zo goed mogelijk voor mij en mijn zus te zorgen en dit doet ze geweldig. Tuurlijk hebben wij ook wel eens ruzie thuis of zijn we het niet met elkaar eens, maar wat ben ik […]

Echt luisteren naar elkaar – Kadi in de ijopener

Echt luisteren naar elkaar – Kadi in de ijopener ‘Iedereen is anders, maar er wordt niet vaak écht geluisterd naar een persoon – in mijn geval – in een rolstoel. Er is weinig begrip, dus ik wil graag vertellen hoe ik daarover denk. Je moet mensen niet in hokjes plaatsen, want er zijn genoeg mensen die niet in het hokje passen.’ —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— Kadi Bah (18) is bijna elke donderdagavond te vinden bij Girls Nite in de Buurtkamer IJburg aan het Ed Pelsterpark. Deze avond wordt georganiseerd door Girls Forward, dat sinds 2014 voor verbinding tussen jonge meiden op IJburg zorgt. —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— Ruimte voor elkaar ‘Ik had geen mallemoer te doen, niemand wilde me aannemen voor een baan, dus ik zat thuis. Toen werd ik op deze avonden gewezen. Ik dacht, ik ga wel kijken, we zien het wel. Nu ga ik er bijna elke week heen. Elke avond heeft een onderwerp waarover je kunt nadenken; er is een soort boodschap. De ene week is het wat heftiger en de andere week gewoon gezellig. Iedereen kan komen, je wordt niet anders behandeld.’  Hoe weinig Kadi opheeft met hokjesdenken komt naar voren als we het hebben over hoe mensen haar benaderen. ‘Mensen […]

Story time – Moving to the big city

Story time – Moving to the big city Hi, mijn naam is Ivana, ik heb sinds Maart een kamer in Amsterdam kunnen krijgen. Toch woon ik hier nog niet, wil jij weten hoe dat komt? Lees vooral verder. —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— Tijdens mijn stage bij Girls Forward vroeg Soumaya: “Zoekt er nog iemand een kamer in Amsterdam” en ja dat zocht ik, maar durf ik dit? Dacht ik. Ik zei: “Ja, ik zoek eigenlijk wel een kamer” zodoende bracht Soumaya mij in contact met het meisje die een nieuwe huisgenoot zocht. Het ging allemaal heel vaag, ik wist niet waar de woning was, hoe groot de kamer was en of er nog andere huisgenoten waren. Toch besloot ik deze kans te grijpen. Uiteindelijk bleek dit een kamer te zijn van de woningbouw van Amsterdam, ik kreeg eindelijk meer informatie. Op een dag ging ik samen met mijn zus naar het adres toe om even stiekem te spieken, want ik had ondertussen al mijn contract getekend, zonder te weten hoe de kamer eruitzag. Helaas was er niemand thuis en kon ik niet kijken. Nu kwam het volgende obstakel, hoe ga ik thuis vertellen dat ik uit huis ga? Ik vond dit zo spannend. […]

Soumaya’s reis door Marokko

Soumaya’s reis door Marokko Hi, mijn naam is Soumaya, in april 2019 heb ik een prachtige reis mogen meemaken in het zuiden van Marokko met een groep van 30 professionals die actief zijn binnen de sociale sector. —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— Het was een immense ervaring, waaruit ik veel lering heb getrokken. Wij hebben een aantal maatschappelijke organisaties bezocht zoals weeshuizen voor kinderen van 0 tot 4 jaar, een meidencentrum in Qalat Mgouna (stad van de rozen) waar tienermeiden terecht kunnen voor een dagbesteding zoals het weven van tapijten en het leren van Engelse woorden. Met het geld dat verzameld was door de leden van de groep zelf en vrienden en kennissen in Nederland hebben wij voor elk organisatie producten aangeschaft die zij nodig hebben, producten zoals bijvoorbeeld melk en pampers voor baby’s. In Marokko kan het welzijnswerk veel beter, er leven zoveel daklozen kinderen en ouderen op straat. Er is nauwelijks werkgelegenheid waardoor gezinnen niet rond kunnen komen. In scholing wordt veel te weinig geïnvesteerd en hierdoor kunnen jongeren zich niet ontplooien. Ik kwam in Qalat Mgouna een Canadese vrouw tegen die al 6 jaar in Marokko woont. Zij heeft in het zuiden twee toeristische bureaus opgezet, ondersteund alleenstaande moeders en in […]