Vaderloos opgroeien.. het persoonlijke verhaal van Lisa “Geef daarom jouw vaderfiguur deze vaderdag een extra dikke zoen of knuffel en laat weten wat diegene voor jou betekent!” Het blijft voor mij een rare dag, acht jaar geleden ben ik mijn vader plotseling verloren aan een hartstilstand. Ik was zelf vijftien en kan mij die dag nog herinneren alsof het gister was. Dit verlies heeft thuis een grote leegte achtergelaten, ik was echt een vaderskindje en deed veel met hem samen. Mijn moeder moest opeens in haar eentje zorgen voor twee puberende meiden, mijn opa en oma zijn een paar weken bij ons geweest om mijn moeder te helpen met alles. Dit was voor ons allemaal een zware periode, maar deze periode heeft ons heel sterk gemaakt als gezin. Door dit verlies miste ik eerst heel erg een vaderfiguur in mijn leven, want wie kon mijn vader nou vervangen? Helaas is dit in mijn ogen niet helemaal mogelijk, maar mijn moeder doet haar uiterste best om zo goed mogelijk voor mij en mijn zus te zorgen en dit doet ze geweldig. Tuurlijk hebben wij ook wel eens ruzie thuis of zijn we het niet met elkaar eens, maar wat ben ik […]
Echt luisteren naar elkaar – Kadi in de ijopener ‘Iedereen is anders, maar er wordt niet vaak écht geluisterd naar een persoon – in mijn geval – in een rolstoel. Er is weinig begrip, dus ik wil graag vertellen hoe ik daarover denk. Je moet mensen niet in hokjes plaatsen, want er zijn genoeg mensen die niet in het hokje passen.’ —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— Kadi Bah (18) is bijna elke donderdagavond te vinden bij Girls Nite in de Buurtkamer IJburg aan het Ed Pelsterpark. Deze avond wordt georganiseerd door Girls Forward, dat sinds 2014 voor verbinding tussen jonge meiden op IJburg zorgt. —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— Ruimte voor elkaar ‘Ik had geen mallemoer te doen, niemand wilde me aannemen voor een baan, dus ik zat thuis. Toen werd ik op deze avonden gewezen. Ik dacht, ik ga wel kijken, we zien het wel. Nu ga ik er bijna elke week heen. Elke avond heeft een onderwerp waarover je kunt nadenken; er is een soort boodschap. De ene week is het wat heftiger en de andere week gewoon gezellig. Iedereen kan komen, je wordt niet anders behandeld.’ Hoe weinig Kadi opheeft met hokjesdenken komt naar voren als we het hebben over hoe mensen haar benaderen. ‘Mensen […]
